We leefden en werkten er bijna een jaar naartoe. Zochten en vonden. E-mailden en belden. Organiseerden wat er te organiseren viel. Regelden wat geregeld moest worden. Verzonnen er dingen bij. Pasten zaken aan. En verheugden ons meer en meer.

We kenden het programma van voren naar achteren. Konden examen doen in alle namen. Hadden de taken verdeeld. Wisten precies hoe het menu eruit zou zien. En hoe laat de hulptroepen zouden arriveren. We waren er helemaal klaar voor. Maar wat we níét konden voorbereiden was hoe de avond zou verlopen.

Wat zouden deze ruim honderd deelnemers, gezamenlijk dan wel in groepjes, met elkaar delen? Zouden er nieuwe verbanden ontstaan? Oude liefdes ontroesten? Nieuwe liefdes ontluiken? Vriendschappen gesmeed of juist definitief verbroken worden? Zakelijke relaties worden aangeknoopt?

Toen was het zover. En het was overweldigend. Niet alleen aan onze kant, maar ook aan die van jullie, zo lezen we in jullie mails. Te mooi om maar voor één keer te bestaan. Daar hoeven we helemaal niets nieuws voor te organiseren, dat is, nu al, een gegeven. Er branden al heel veel vuurtjes. Dit is niet een einde. Maar juist een heel mooi begin.

dinsdag 18 januari 2011

Ook zoiets: muziek

Al denken we dat we die avond alle ruimte nodig zullen hebben om bij te kunnen praten dan wel opnieuw kennis te maken, toch is een beetje achtergrondmuziek misschien best leuk. Roepen we met een slag om de arm. En zeggen we muziek, dan bedoelen we muziek uit die tijd. Grofweg ergens tussen 1978 en 1985. Heb je nog muziek van toen, houd deze dan vast paraat. We gaan kijken of we iets met MP3’s kunnen. Trouwens, als je zelf nog een soort van muziek van toen maakt, houden we ons ook aanbevolen. We steken geen kampvuren aan, maar zingen wel mee.
Gepost door op

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)