We leefden en werkten er bijna een jaar naartoe. Zochten en vonden. E-mailden en belden. Organiseerden wat er te organiseren viel. Regelden wat geregeld moest worden. Verzonnen er dingen bij. Pasten zaken aan. En verheugden ons meer en meer.

We kenden het programma van voren naar achteren. Konden examen doen in alle namen. Hadden de taken verdeeld. Wisten precies hoe het menu eruit zou zien. En hoe laat de hulptroepen zouden arriveren. We waren er helemaal klaar voor. Maar wat we níét konden voorbereiden was hoe de avond zou verlopen.

Wat zouden deze ruim honderd deelnemers, gezamenlijk dan wel in groepjes, met elkaar delen? Zouden er nieuwe verbanden ontstaan? Oude liefdes ontroesten? Nieuwe liefdes ontluiken? Vriendschappen gesmeed of juist definitief verbroken worden? Zakelijke relaties worden aangeknoopt?

Toen was het zover. En het was overweldigend. Niet alleen aan onze kant, maar ook aan die van jullie, zo lezen we in jullie mails. Te mooi om maar voor één keer te bestaan. Daar hoeven we helemaal niets nieuws voor te organiseren, dat is, nu al, een gegeven. Er branden al heel veel vuurtjes. Dit is niet een einde. Maar juist een heel mooi begin.

vrijdag 4 februari 2011

De uitnodiging

Het programma heeft alleen nog maar op een paar i’s puntjes nodig. Voor die i’s zitten wij volgende week vrijdag in Antwerpen. Het weekend daarna gaat de uitnodiging de deur uit. Nu zal deze nergens meer als een complete verrassing op de virtuele mat vallen, maar wat wel belangrijk is om alvast even rekening mee te houden:

Ook al hebben we al ruim 120 enthousiaste ‘followers’, iedereen moet zich straks via het weblog alsnog even officieel aanmelden. De cateringmeneer wil graag weten hoeveel mensen er komen en dát heeft weer zijn weerslag op andere financieel-organisatorische zaken.

De ‘houd-mij-op-de-hoogte’-knop wordt dus straks omgebouwd tot een heuse aanmeldknop. Leuk extraatje: iedereen kan volgen wie er allemaal komen (we zullen de lijst zo vaak mogelijk updaten).

Geen opmerkingen:

Een reactie posten