We leefden en werkten er bijna een jaar naartoe. Zochten en vonden. E-mailden en belden. Organiseerden wat er te organiseren viel. Regelden wat geregeld moest worden. Verzonnen er dingen bij. Pasten zaken aan. En verheugden ons meer en meer.
We kenden het programma van voren naar achteren. Konden examen doen in alle namen. Hadden de taken verdeeld. Wisten precies hoe het menu eruit zou zien. En hoe laat de hulptroepen zouden arriveren. We waren er helemaal klaar voor. Maar wat we níét konden voorbereiden was hoe de avond zou verlopen.
Wat zouden deze ruim honderd deelnemers, gezamenlijk dan wel in groepjes, met elkaar delen? Zouden er nieuwe verbanden ontstaan? Oude liefdes ontroesten? Nieuwe liefdes ontluiken? Vriendschappen gesmeed of juist definitief verbroken worden? Zakelijke relaties worden aangeknoopt?
Toen was het zover. En het was overweldigend. Niet alleen aan onze kant, maar ook aan die van jullie, zo lezen we in jullie mails. Te mooi om maar voor één keer te bestaan. Daar hoeven we helemaal niets nieuws voor te organiseren, dat is, nu al, een gegeven. Er branden al heel veel vuurtjes. Dit is niet een einde. Maar juist een heel mooi begin.
zondag 13 februari 2011
We zijn welkom!
Na de allerlaatste regeldingen, waarbij we nog een Professor Van Toen tegen het lijf liepen, constateerden we blij: het oude HIVT, hier en daar krakend in zijn voegen, op andere plekken nieuwer dan we zelf ooit hebben meegemaakt, ziet verwachtingsvol naar onze komst uit. Dat betekent niet dat we nu lui achterover kunnen leunen, want er is nog genoeg te doen, maar de belangrijkste zaken zijn nu geregeld en de uitnodiging is de deur uit.
We hebben nu bijna 125 ‘followers’ – en er komen er nog een paar bij, weten we inmiddels. We hopen natuurlijk dat ze alle bijna-125-en-de-rest op 2 april komen. Om niet te zeggen: we kunnen ons eigenlijk niet voorstellen dat ze, dat jullie, dat níét doen …
Geen opmerkingen:
Een reactie posten